Peter op reis

Vanuit Bali ben ik naar Bangkok gevlogen. Eén nachtje doorgebracht in een hotel vlak bij de luchthaven. En de volgende morgen Ellen, Olaf en Femke opgehaald. Was fijn om elkaar weer te zien na zo lange tijd. Ik had een auto geregeld en we zijn direct naar Ayuthaya gereden, een ritje van een uur of twee.

Ayuthaya is best een drukke stad, maar wij hadden een huisje op een mooi rustig plekje, bij een watertje. Met een zwembad en massage.

Ayuthaya is de oude hoofdstad van Siam, er zijn veel tempels en we hadden het geluk dat er een festival was. De eerste avond zijn we op goed geluk naar het gebied gegaan. We hebben een traditionele dansvoorstelling bekeken en ondertussen hapjes gegeten van de vele foodstalls. Daarna zijn we over een markt gelopen en kwamen we bij een kermis terecht. Lekker ouderwetse attracties waren daar.

De volgende avond zijn we naar een sound- en lightshow gegaan. Die werd uitgevoerd in één van de oude tempels. Het bleek een hele grote openluchtvoorstelling te zijn met, behalve licht en geluid, honderden acteurs, paarden en olifanten. Het stuk was in het Thais dus de details konden we niet volgen, maar het ging over de geschiedenis van Siam/Thailand. Veel gevechten natuurlijk en vooral de gevechten met de olifanten waren spectaculair.

Overdag hebben we lekker gezwommen in het zwembad en ik heb voor het eerst een Thaise massage genomen. Dat is zo goed bevallen dat ik later op andere plekken weer zo’n massage heb genomen.

Al met een al een goed begin van onze Thailand-reis.

Vanuit Yogyakarta heb ik een vlucht genomen naar Denpassar, Bali. Vanaf de luchthaven heb ik rondgebeld en veel hotels zaten vol. Uiteindelijk gekozen voor een wat luxer hotel. Dat was erg mooi: aan het strand, mooie tuinen en 2 grote zwembaden.

Kuta is enorm toeristisch. Er komen vooral veel Australiërs. Wat Spanje is voor veel Europeanen is Bali voor mensen uit Australië. Er zitten ook aardig wat Nederlanders, maar die zijn meestal wat ouder (60+). Ik heb in Kuta een Chileens stel ontmoet (toch handig dat Spaans) en ben een avondje met ze op stap geweest. Apart sfeertje. Veel jonge mensen die alleen maar komen om te feesten. Maar er waren ook een paar tenten met goeie muziek, dus ik heb me wel vermaakt.

Ik heb eerst een scooter gehuurd en heb vanuit Kuta een beetje de omgeving verkend. Als je een uurtje rijdt dan kom je bij de meer verlaten stranden en dorpen en die zijn een stuk leuker dan het echte toeristische stuk.

Na een paar dagen heb ik een auto gehuurd om Bali verder te verkennen. Als eerste ben ik richting Ubud gereden. Ubud is een tempelstad met een heel andere sfeer als het toeristische Kuta. Ik ben naar een traditionele dansshow geweest en heb een paar tempels bezocht.

Ik ben ook naar het Sacred Monkey forest geweest. Dat is een beschermd gebied en tempel complex. Daar lopen honderden Makaken rond. Die zijn enorm brutaal en proberen alles dat je in je hand hebt (vooral voedsel en water) af te pakken. Erg vermakelijk waren de gillende vrouwen met zo’n brutale aap in hun nek. Sommigen waren echt panisch.

Na Ubud ben ik naar het noorden gereden naar Munduk. Deze plaats ligt heel mooi hoog in de bergen en biedt een mooi uitzicht op twee bergmeren. Het ene meer ligt hoger dan het andere.

Ik heb een bergwandeling gemaakt en overnacht in een heel leuk huisje in een mooie vijvertuin. Echt een superplekje!

Vanuit Munduk ben ik terug gereden naar Kuta, waar ik nog twee nachten heb doorgebracht. Daarna verder naar Lombok.

Hallo allemaal, Ellen, Olaf en Femke zijn weer naar Nederland vertrokken. Tijd om verder te gaan met het bijwerken van de weblog, waar ik een aardige achterstand bij heb opgelopen.

Vanuit Nieuw-Zeeland ben ik naar Sydney gevlogen. Daar valt weinig over te vertellen, want ik heb er alleen een nachtje in een hotel doorgebracht in de buurt van de luchthaven. De volgende ochtend ben ik doorgevlogen naar Jakarta.

Het was wel even wennen. Jakarta is heet en druk. Het verkeer is ongelofelijk hectisch en er rijden nog veel auto’s zonder filters. Niet echt een plek om gezellig te gaan wandelen.

Ik ben met taxi en tram naar Batavia gegaan. In dat stadsdeel zijn nog een aantal koloniale dingen te zien, allemaal rond een groot plein. Zo is er café Batavia …

Binnen is het net of je zestig jaar terug gaat in de tijd. Vooral de bovenverdieping vond ik erg mooi.

Aan de muren veel ingelijste affiches en foto’s van vroeger. Veel foto’s van het Nederlandse koningshuis en filmsterren van vroeger, affiches van sportevenementen, films en ook deze van de ANWB.

Aan de overkant van Café Batavia staat het oude stadhuis, waar tegenwoordig een museum is gevestigd. Veel oude meubels, maar ook muziekinstrumenten. Al met al een beetje vreemde combinatie. Aan de achterkant van het stadhuis kun je de oude kerkers bekijken; niet echt plek waar je graag een tijdje wilt wonen.

De volgende dag ben ik gaan lopen in een ander deel van Jakarta, waar o.a. een oude ophaalbrug en een oud pakhuis te zien zijn. Dat deel van de stad is erg verwaarloosd, arm en vies. Vanaf een oude sluis had ik uitzicht op een open ruimte waar iedereen z’n vuilnis dumpt. Tussen het vuilnis kinderen op zoek naar waardevolle dingen.

Na een uurtje lopen heb ik een taxi naar het hotel genomen, want echt plezierig was het niet met 35 graden en het hectische verkeer.

De rest van de tijd in Jakarta heb ik besteed aan het kopen van wat dingetjes die ik nodig had/was kwijt geraakt, met het plannen van de rest van de reis, met Internetten en het opsturen van wat gekochte spullen naar Nederland.

Op 19 november heb ik een vlucht genomen naar Yogyakarta. Eigenlijk was ik van plan om daar maar een dag of twee te blijven, maar ik vond het erg leuk daar, dus uiteindelijk ben ik er een dag of acht gebleven. De eerste avond ontmoette ik al een Nederlander, die er een restaurant en tourbureau heeft. Hij kent er veel locals. We zijn met een groepje gaan eten en daarna naar een tent met Indonesische muziek gegaan. En zo kende ik er al vrij snel een heleboel mensen en leerde ik ook steeds weer anderen kennen die me dan ook weer mee namen naar andere plekken. Zo was er ook een eetcafé waar elke avond live muziek werd gespeeld. De ene keer Bob Marley en een volgende keer oude rocknummers.

De mensen zijn erg open en geïnteresseerd. Ik ben ook een avond opgetrokken met een aantal mensen die in YogYakarta wonen, maar oorspronkelijk uit Papoea Nieuw Guinea komen. Eentje was dokter en hij vertelde dat zijn ouders, net als veel mensen daar, juist erg gelukkig waren met de koloniale tijd. Volgens hem hadden ze in die tijd een zekere onafhankelijkheid die ze daarvoor niet hadden en nu ook niet hebben. Ook is er veel opgebouwd daar door de Nederlanders. Veel mensen schijnen daar ook nog steeds Nederlands te spreken. Zo zie je maar weer, dat de koloniale tijd niet alleen maar negatief was …

Al met al dus vooral ‘sociaal’ bezig geweest in Yogyakarta. Was ook wel prettig om even zo’n ‘break’ te nemen, want je kunt ook niet negen maanden lang alleen maar dingen bekijken. Op een bepaald moment wil je toch even wat anders Ik had er trouwens een motorbike gehuurd om me gemakkelijk te kunnen verplaatsen. Ben ook een dag de Borobudur tempel gaan bekijken, wat dat is één van de highlights van Java. Persoonlijk vond ik hem nogal tegenvallen, maar misschien komt dat doordat ik toch een beetje verwend ben geraakt en al teveel dingen heb gezien de afgelopen tijd.

Op een plek waar overdag marktkraampjes staan verschijnen ‘s-avonds voedselstalletjes. Schoenen uit, op een matje gaan zitten en je krijgt een kaart met wat je er kunt kopen. Drinken kon je kopen in het winkeltje er achter. Ik had mijn eigen favoriete voedselstalletje en kwam er vaak weer dezelfde mensen tegen. Het eten was erg goed en kostte er omgerekend maar een halve euro. En Yogyakarta is ook een schaakstad. Op allerlei plekken zaten mensen te schaken en het niveau was bij sommigen behoorlijk hoog. Natuurlijk heb ik ook af en toe een partijtje gespeeld. Je hoort het al: ik heb me goed vermaakt in Yogyakarta!