Peter op reis

Op zondag 25 oktober ben ik van Paaseiland naar Tahiti gevlogen. Het was een vlucht van 6,5 uur, maar in Tahiti was het maar liefst 5 uur vroeger. Om 23 uur vertrokken en om 0.30 aangekomen dus. Ik had geluk, want ik had een plek in het midden en 3 stoelen voor mezelf. Lekker languit gelegen en het grootste gedeelte van de tijd geslapen.

Om half 1 ‘s-nachts kwam ik aan op Tahiti. Met de taxi naar het van tevoren geboekte hotel gegaan en daar verder geslapen. De volgende ochtend ben ik de stad (Papeete) ingegaan en heb daar accommodatie geregeld voor Moorea. Eind van de middag de boot genomen naar dat eiland, wat maar een half uur varen is vanaf Tahiti.

Ik wilde eerst ook wat andere eilanden hoppen, maar dat kost meer dan 500 euro voor een vliegticket en dat vond ik toch een beetje te gek. Je kunt ook op vrachtschepen eilandhoppen, maar da’s erg basic en daar is meer tijd voor nodig. Ik hoorde van mensen dat Moorea toch zo’n beetje het mooiste is. En het is inderdaad een erg mooi eiland. Vooral de noordkant vond ik mooi, met 2 grote baaien en rotsachtige bergen op de achtergrond. Ik heb een scootertje gehuurd en heb daarmee het hele eiland bekeken. Snorkelen is ook wel mooi, al haalt het het niet bij bijv. de Malediven.

Het toerisme in Tahiti en Moorea ligt behoorlijk op z’n gat, ze denken door de kredietcrisis. Komt denk ik ook doordat ze bovenin de markt zitten. Het merendeel bestaat hier uit resorts waar je 300-1000 euro per nacht betaalt. Als je daar de vlucht bij optelt (1500+ euro) dan is het een erg dure bestemming en zijn er veel goedkopere alternatieven dichter bij huis. Er zitten dan ook vooral stelletjes, waaronder vrij veel oudere mensen. Als ze het toerisme in stand willen houden moeten ze denk ik herpositioneren …

Voor mij was het slecht draaiende toerisme wel voordelig, want normaal is het dus erg duur. Nu zat ik in een huisje voor de halve prijs en dan ook nog de 4e dag gratis. Ook het huren van een scootertje was een stuk goedkoper. Ik was zo ongeveer de enige die er alleen zat
denk ik. Niet echt een plek om mensen te ontmoeten dus. Geen ramp hoor trouwens … Het was al met al toch leuk om via deze route de Pacific over te steken.

O ja, de foto’s zijn gemaakt met mijn mobieltje, want m’n camera was nog steeds kapot

Groetjes, Peter