Peter op reis

Hallo allemaal.

De afgelopen weken ben ik vooral druk geweest met reizen en dingen bekijken. Weinig tijd dus om de weblog bij te werken. Maar nu zit ik Paaseiland en vandaag is er alleen maar regen; veel regen. Een goed moment voor een verslagje van Peru!

Mijn reis in Peru is begonnen op 28 september in de hoofdstad Lima. Een erg drukke stad met veel te veel verkeer. Lima ligt nog vrij dicht bij de evenaar en op zeeniveau, maar het is er niet echt warm. Het grootste deel van het jaar is het er mistig, dus de zon is er een zeldzaamheid. Niet de leukste stad die ik gezien heb dus.

Het meest interessant, hoewel luguber, vond ik de kathedraal op Plaza de las Armas. In de kathedraal is een catacombe, waar ondermeer de resten van een aantal geestelijken zijn opgeslagen …

Ook intigrerend vond ik dit schilderij. Hier niet zo goed te zien, want ik mocht niet flitsen … De jonge vrouw rechts hangt met haar polsen vastgebonden. Is het een schavot of wordt ze opgehangen? De engeltjes kijken blij. Om haar te ontvangen of vanwege de ‘gerechtigheid’? De vrouw links kijkt verdrietig, maar lijkt zich te schikken in het lot. Geen idee waar dit verhaal over gaat, maar best wel fascinerend.

Na 2 nachten Lima ben ik naar Cusco gevlogen. Lima ligt op zeeniveau en Cusco op 3.400 meter er boven. Een flinke stijging en ook ik had best wel last van het hoogteverschil. De eerste paar dagen dus vooral rustig aangedaan en erg veel geslapen. En, zoals John al vroeg: veel coca tea gedronken, want dat schijnt te helpen tegen hoogteziekte.

In Cusco heb ik een trail geboekt naar Machu Picchu. Niet de traditionele Inkatrail. Die is tegenwoordig erg druk en bovendien al maanden van tevoren volgeboekt. Ik heb gekozen voor de Salkantay trail.

Maandagochtend (5 oktober) om vier uur werd ik opgehaald uit het hotel. Vervolgens met een bus naar het startpunt en ‘s-middags begonnen met lopen. Best veel klimmen (van 2900 naar 3900 meter) die eerste dag, maar gelukkig was het maar een uurtje of 6 lopen. Tussendoor een rustplekje, waar we wat konden eten en drinken.

De groep was erg leuk: 3 stellen en 3 personen alleen. Erg sociaal en eigenlijk niemand die er buiten viel. Ik zou ‘s-avonds een tent alleen krijgen, maar daarvoor bleken er te weinig tenten te zijn. Ik moest hem dus delen met een Franse jongen. Die werd ‘s-nachts ziek en liep de hele nacht in en uit om over te geven. Heel vervelend voor hem en ook ik heb dus nauwelijks geslapen die nacht.

Dinsdag was de zwaarste dag. Eerst klimmen van 3900 naar 4650 meter. Dat lijkt niet zo veel, maar op die hoogte krijg je weinig zuurstof. Het was ook grappig om te zien hoe iedereen zich met veel moeite een weg naar boven baande. Een paar mensen van de groep haakten af en huurden een paard voor de weg naar boven.

Hoewel de échte berg niet de hoogste van Peru is, is hij nooit met succes beklommen. Wel stond er een monument voor een beklimmer die een poging heeft ondernomen, maar dat niet overleefd heeft …

Hoewel de grond best hard was, heb ik ‘s-nachts een stuk meer geslapen dan de nacht ervoor.

Woensdag soms stukjes stijgen, maar vooral veel dalen. De laatste jaren kreeg ik dan altijd last van m’n knieën, dus daar was ik nu ook bang voor. Maar ik had nergens last van. Een aantal mensen van andere groepen had wel knieproblemen. Ik kan me goed herinneren hoe pijnlijk dat kan zijn

We kwamen halverwege de middag aan in het kamp. Daarna zijn we met de bus naar de hot springs van Santa Teresa gegaan. Heerlijk om na een paar dagen niet douchen in het warme water te duiken!

Donderdag zijn we naar Aguas Calientes gelopen. Weinig stijgen en dalen en op maar 2000 meter hoogte, dus niet zo zwaar. Het laatste stuk volgenden we de spoorlijn.

Bij Machupicchu is een berg met een mooi uitzicht die je ook kunt beklimmen. Maar dat is alleen voor de eerste 400 bezoekers van Machupicchu … Nu opent Machupicchu om 6.00 uur en om 5.50 arriveren de eerste bussen. De kans is groot dat je dan niet bij de eerste 400 zit. Omdat wij die berg wilden beklimmen en bovendien als één van de eersten Machupicchu in wilden zijn we naar boven gaan lopen. Dat betekende om 3.30 opstaan en vervolgens ruim een uur lang trappen beklimmen. Was even zwoegen, maar absoluut de moeite waard!

Fantastisch om Machupicchu als één van de eersten binnen te wandelen en er van te genieten zonder de horden toeristen.

En het beklimmen van de berg gaf inderdaad een mooi uitzicht op Machupicchu …

Na Machupicchu heb ik nog een paar dagen in Cusco doorgebracht om bij te komen van de tocht. Was ook wel nodig, want ik was best verkouden geworden. Ik hoorde ook van iemand dat er veel mensen in zijn hostel ziek waren. Met mensen van de groep hebben we nog een paar keer wat gegeten. Ook heb ik een vlucht geregeld van La Paz naar Santa Cruz (allebei Bolivia). De bedoeling was om dat over land te doen, maar dan zou ik in tijdnood komen.

Dinsdag ben ik met de bus van Machupicchu naar Puno gereisd met de Inka-express. Deze bus stopte onderweg bij een paar highlights in de Sacred Valley. We hebben een andere Inka-site, een oude kerk en een museüm bezocht.

Woensdag een boottocht gemaakt over het Titikaka-meer. Dit is het hoogst bevaarbare meer ter wereld. We hebben er een dorpje op een drijvend eilandje bezocht. Die eilanden worden gemaakt van turf bedekt met riet. Om de paar weken wordt er nieuw riet bovenop de oude laag geplaatst. Inmiddels leven deze dorpen vooral van het toerisme en de verkoop van souvenirs. Ieder eilandje heeft z’n eigen boot met toeristen die aanmeert. Maar goed, het gaf toch een aardig beeld van het vroegere leven van de bewoners. Vervolgens zijn we naar een ‘vast’ eiland gegaan, waar we na een uur klimmen een mooi uitzicht hadden over het meer.

Ik heb best veel gedaan in Peru en ik had er nog wel meer tijd kunnen doorbrengen. Maar ja, het tijdschema dwong me om verder te gaan. Ik heb nog geprobeerd om wat te schuiven, maar de vluchten naar Paaseiland waren vol, dus ik zat toch even vast aan m´n schema.