Peter op reis

Hallo allemaal, Ellen, Olaf en Femke zijn weer naar Nederland vertrokken. Tijd om verder te gaan met het bijwerken van de weblog, waar ik een aardige achterstand bij heb opgelopen.

Vanuit Nieuw-Zeeland ben ik naar Sydney gevlogen. Daar valt weinig over te vertellen, want ik heb er alleen een nachtje in een hotel doorgebracht in de buurt van de luchthaven. De volgende ochtend ben ik doorgevlogen naar Jakarta.

Het was wel even wennen. Jakarta is heet en druk. Het verkeer is ongelofelijk hectisch en er rijden nog veel auto’s zonder filters. Niet echt een plek om gezellig te gaan wandelen.

Ik ben met taxi en tram naar Batavia gegaan. In dat stadsdeel zijn nog een aantal koloniale dingen te zien, allemaal rond een groot plein. Zo is er café Batavia …

Binnen is het net of je zestig jaar terug gaat in de tijd. Vooral de bovenverdieping vond ik erg mooi.

Aan de muren veel ingelijste affiches en foto’s van vroeger. Veel foto’s van het Nederlandse koningshuis en filmsterren van vroeger, affiches van sportevenementen, films en ook deze van de ANWB.

Aan de overkant van Café Batavia staat het oude stadhuis, waar tegenwoordig een museum is gevestigd. Veel oude meubels, maar ook muziekinstrumenten. Al met al een beetje vreemde combinatie. Aan de achterkant van het stadhuis kun je de oude kerkers bekijken; niet echt plek waar je graag een tijdje wilt wonen.

De volgende dag ben ik gaan lopen in een ander deel van Jakarta, waar o.a. een oude ophaalbrug en een oud pakhuis te zien zijn. Dat deel van de stad is erg verwaarloosd, arm en vies. Vanaf een oude sluis had ik uitzicht op een open ruimte waar iedereen z’n vuilnis dumpt. Tussen het vuilnis kinderen op zoek naar waardevolle dingen.

Na een uurtje lopen heb ik een taxi naar het hotel genomen, want echt plezierig was het niet met 35 graden en het hectische verkeer.

De rest van de tijd in Jakarta heb ik besteed aan het kopen van wat dingetjes die ik nodig had/was kwijt geraakt, met het plannen van de rest van de reis, met Internetten en het opsturen van wat gekochte spullen naar Nederland.

Op 19 november heb ik een vlucht genomen naar Yogyakarta. Eigenlijk was ik van plan om daar maar een dag of twee te blijven, maar ik vond het erg leuk daar, dus uiteindelijk ben ik er een dag of acht gebleven. De eerste avond ontmoette ik al een Nederlander, die er een restaurant en tourbureau heeft. Hij kent er veel locals. We zijn met een groepje gaan eten en daarna naar een tent met Indonesische muziek gegaan. En zo kende ik er al vrij snel een heleboel mensen en leerde ik ook steeds weer anderen kennen die me dan ook weer mee namen naar andere plekken. Zo was er ook een eetcafé waar elke avond live muziek werd gespeeld. De ene keer Bob Marley en een volgende keer oude rocknummers.

De mensen zijn erg open en geïnteresseerd. Ik ben ook een avond opgetrokken met een aantal mensen die in YogYakarta wonen, maar oorspronkelijk uit Papoea Nieuw Guinea komen. Eentje was dokter en hij vertelde dat zijn ouders, net als veel mensen daar, juist erg gelukkig waren met de koloniale tijd. Volgens hem hadden ze in die tijd een zekere onafhankelijkheid die ze daarvoor niet hadden en nu ook niet hebben. Ook is er veel opgebouwd daar door de Nederlanders. Veel mensen schijnen daar ook nog steeds Nederlands te spreken. Zo zie je maar weer, dat de koloniale tijd niet alleen maar negatief was …

Al met al dus vooral ‘sociaal’ bezig geweest in Yogyakarta. Was ook wel prettig om even zo’n ‘break’ te nemen, want je kunt ook niet negen maanden lang alleen maar dingen bekijken. Op een bepaald moment wil je toch even wat anders Ik had er trouwens een motorbike gehuurd om me gemakkelijk te kunnen verplaatsen. Ben ook een dag de Borobudur tempel gaan bekijken, wat dat is één van de highlights van Java. Persoonlijk vond ik hem nogal tegenvallen, maar misschien komt dat doordat ik toch een beetje verwend ben geraakt en al teveel dingen heb gezien de afgelopen tijd.

Op een plek waar overdag marktkraampjes staan verschijnen ‘s-avonds voedselstalletjes. Schoenen uit, op een matje gaan zitten en je krijgt een kaart met wat je er kunt kopen. Drinken kon je kopen in het winkeltje er achter. Ik had mijn eigen favoriete voedselstalletje en kwam er vaak weer dezelfde mensen tegen. Het eten was erg goed en kostte er omgerekend maar een halve euro. En Yogyakarta is ook een schaakstad. Op allerlei plekken zaten mensen te schaken en het niveau was bij sommigen behoorlijk hoog. Natuurlijk heb ik ook af en toe een partijtje gespeeld. Je hoort het al: ik heb me goed vermaakt in Yogyakarta!