Peter op reis

Na twee nachten La Paz eerst een reisdagje. Te beginnen met m’n vroege (bijgeboekte) vlucht van La Paz naar Santa Cruz. Gelukkig zou ik tijd zat hebben tussen de 2 apart geboekte vluchten … Bij het wachten op de koffers op de luchthaven van Santa Cruz zag ik steeds meer mensen weglopen met hun koffer. Er was maar één band met koffers, dus daar kon het niet aan liggen … Uiteindelijk stonden er een paar zonder koffer en ook mijn rugzak was er niet. Affijn, ik op zoek naar iemand die me verder kon helpen. Eerst een chagrijnig mannetje bij de uitgang die met een geirriteerd gebaar wees naar één of ander balie verderop in de aankomsthal. Ik naar die balie en na een paar minuten wachten werd ik verwezen naar weer een ander kantoortje helemaal aan de andere kant in de hal. Toen ik daar kwam was daar niemand, zeker aan het lunchen of zo … Een andere vrouw (ook zonder koffer) was er inmiddels ook gearriveerd. Toen ik wegliep zag ik door glas dat er hier nog een band met koffers was. Dus toch even voor alle zekerheid gaan kijken. Bleek mijn rugzak daar te staan. Blijkbaar had iemand hem naar de verkeerde plek gebracht.

Goed, ik opgelucht en even buiten gaan roken. Ik had tenslotte tijd zat. Daarna naar de incheckbalie om in te checken voor mijn volgende vlucht. Daar bleek niemand te zijn. Ik dacht al dat ik te vroeg was, maar toch maar even gevraagd bij de balie ernaast. De vrouw van ‘mijn’ balie werd geroepen … Ik was te laat om in te checken. Bleek de vlucht vervroegd te zijn Ze ging gelijk bellen en via een extra snelle procedure werd ik toch nog ingecheckt. Ik had nog 10 minuten om in het vliegtuig te komen. Ik heb vervolgens gerend, onder verontschuldiging alle rijen gepassseerd en zat 10 minuten later in het vliegtuig …

Santiago vormt een grote tegenstelling met La Paz. De taxi vanaf de luchthaven reed over een echte snelweg naar de stad. De auto’s zijn er veel nieuwer en dus schoner en er is een uitgebreid openbaar-vervoersnet, waardoor er überhaupt veel minder verkeer is. Er zijn moderne winkels en voetgangersgebieden in de stad. Best een verademing t.o.v. de laatste grote steden die ik gezien heb. Ook letterlijk, want Santiago ligt tevens een stuk dichter bij de zeespiegel.

En het weer … Echt voorjaarsweer. Lekkere heldere lucht en een mild zonnetje. Ik had maar 3 dagen in Santiago en heb m’n tijd doorgebracht met een beetje mailen, wat dingetjes uitzoeken voor de verdere reis en kleren wassen. Ook heb ik lekker door de stad gelopen en een paar keer geschaakt op Plaza de Armes. De laatste dag heb ik een rondwandeling gemaakt langs een paar highlights, o.a. het presidentieel palies en Cerro Santa Lucia, een park op een heuvel met een mooi uitzicht over de stad. Die 3 dagen voelen veel te kort. Ik had hier best nog een weekje willen blijven rondhangen.

Santiago was tevens mijn laatste stad in Zuid-Amerika. Het was mijn eerste keer op dat continent en ik moet zeggen dat het me heel goed bevallen is. Mijn Spaanse cursus in het begin was een investering in tijd waar ik heel veel plezier van heb gehad. Zonder dat beetje Spaans was het toch een stuk lastiger geweest … Het rare van reizen is dat je constant bezig bent met kennismaken en weer afscheid nemen. Je bent overal maar even. Je komt op plekken en ontmoet mensen, soms voor heel even, soms voor iets langer. Maar vervolgens ga je weer weg, in mijn geval alleen. Uiteindelijk blijft er een hele reeks ervaringen en herinneringen over. Aan plekken, mensen en belevenissen. En daar doe je het dan voor …

Mijn volgende stap is het oversteken van de Pacific via Paaseiland en Frans Polynesië (Tahiti). Daarna gaat de reis verder naar Nieuw-Zeeland en Azië. Ook al ben ik af en toe best een beetje reismoe; ik heb er nog steeds veel zin in!