Aankomst in Auckland, Nieuw-Zeeland
Hallo allemaal,
Nou, ik zit inmiddels in Auckland, maar de binnenkomst verliep niet bepaald vlekkeloos … In Nieuw-Zeeland zijn ze heel streng met de invoer van allerlei dingen. Zo mag je geen voedsel meenemen en ook geen planten, zaden, enz. In het vliegtuig werd een lijst uitgedeeld met verboden dingen. Bij de douane stond een flinke rij en iedereen moest bij zo’n hokje komen, waar ze een aantal vragen stellen. Wat je komt doen, of je geen verboden dingen bij je hebt, enz. Ik dus ook naar zo’n hokje toen ik aan de beurt was. Alles ging prima en ze ging net een stempel zetten. Toen vroeg ze nog tussen neus en lippen door: “ook geen Coca leaves’? Ja, wel Coca leaves zei ik, en dat was ook zo, want die had ik nog in m’n koffer zitten van Peru. O, maar dat mocht dus niet en ik moest langs een andere uitgang van de douane. Ik dacht dat dat Nieuw-Zeeland niet in mocht, omdat het een plant is. Niet aan gedacht, inleveren en verder niets aan de hand dus …
Maar toen ik bij de douane kwam, bleken die Coca-bladeren hier onder de narcotica-wet te vallen. Categorie C, wat gelijk staat aan marihuana … Gezellig dus … Ik werd gewezen op m’n rechten. Of ik een advocaat wilde raadplegen, enz. Ik zei dat dat niet nodig was, omdat ik me van geen kwaad bewust was. Er werd een andere douanier bijgehaald en m’n hele bagage werd doorzocht tot in de kleinste details. Alle medicijnen werden nauwkeurig bekeken en een aantal moest ik inleveren, omdat ik geen recept had. En vragen of ik geen kinderporno op m’n laptop had en zo 
. Uiteindelijk werd er een politieman bij geroepen en moest ik een verklaring tekenen. Ik kwam er af met een waarschuwing. Al met al duurde dat hele geintje een uur of twee.
En waar gaat dit over … Over 20 minieme blaadjes van een plant, waar in Peru iedereen thee van drinkt en die je voor een paar kwartjes in elke winkel kan kopen. De kracht van de werking is misschien vergelijkbaar met die van aspirine of zo, maar zeker niet zo sterk als alcohol. Misschien naïef van mij, maar eigenlijk zijn dit soort regeltjes natuurlijk volkomen waanzin. In ieder geval een leuke binnenkomer voor mij!
Groetjes van mij
Hallo Peter
Zo, zo…..Wat een verhaal. Ja je bent een beetje te veel gewend aan het gedoogbeleid wat we kennen in Nederland. En ja als je dan overal cocathee kon kopen dan denk je anders. Maar je ziet maar, een poosje vliegen brengt je meteen in een andere denkwereld! Je zei het zelf al: Misschien naïef…. Dat was wat je noemt een leermoment. Maar ik ben blij dat het met een sisser is afgelopen. Ik moet er niet aan denken dat je voor drugs in de bak komt ver van ons kikkerlandje. Ik hoop dat deze bestemming ook nog een berg leuke ervaringen in petto heeft!
We blijven je volgen,
Ans en Ron Haanschoten
Hoi Ans en Ron,
Nou, het heeft weinig te maken met gewend zijn aan gedoogbeleid … In Peru drinkt iedere toerist een paar kopjes coca-tea op een dag. Het helpt tegen hoogteziekte en is het natuurlijke alternatief voor de minder gezonde pillen tegen hoogteziekte die via de apotheek verkrijgbaar zijn. Het wordt standaard bij het ontbijt geserveerd, enz. Voor mij was het dus gewoon kruidenthee en geen softdrugs!
Groetjes, Peter
Hoi Peter,al bijgekomen van de schrik?
Je hebt echt geluk gehad,ik zag vorige week een reportage over Australie en Nieuw Zeeland.Dat ging over de douane en zelfs over eten kunnen ze heel moeilijk doen.
Er was een reiziger uit Ierland en die was een dag kwijt voor hij verder mocht reizen omdat hij eten bij zich had en dat niet aangegeven had.
Dus please,een beetje voorzichtig zijn een volgende keer.Let ook goed op je bagage,het schijnt zelfs nog voor te komen dat er dingen ingestopt worden als je niet goed oplet.We willen je wel graag heelhuids terugzien!!!!!!
Wat is het tijdsverschil nu?Dat wil ik graag weten i.verband met Skype.Ik zou het leuk vinden om je weer eens te spreken,dat is al weer even geleden.
Morgen (Zondag) ga ik met Charlotte,Ayse en nog een vriendin naar Holyday on Ice.
Charlotte neemt ons mee uit,ze is namelijk jarig geweest.
Ben benieuwd naar je volgende avonturen en nogmaals,oppassen s.v.p.
Veel liefs van mama.
OOOh pannekoek! hahaha! Leuk verhaal voor later joh!
Hoi Peter,
Wat een gedoe zeg met die Coca blaadjes. Nou ja, je bent er nog goed van afgekomen. Weer een ervaring rijker! Hoe gaat het nu met jou? Hoe beleef je zo’n wereldreis? Hoe is het om zo lang van huis te zijn? Ben je op dit moment in Jakarta of ergens anders? Wanneer komen Ellen, Olaf en Femke? Heb je al een nieuwe camera? Je ziet allemaal vragen deze keer.
We zijn benieuwd naar je reactie.
Liefs en hartelijke groeten van
Jan en Els, Hannah, Deborah en Rachel
Doet me denken aan die keer dat we in Maastricht voor het stoplicht stonden, met de bedoeling naar rechts te gaan en tegelijkertijd met het ontdekken van het verbodsbord om naar rechts te gaan de politieauto achter ons zien. En dan toch naar rechts gaan omdat het anders zo hypocriet zou zijn…
Ja, dan hoef je niet verbaasd te zijn als je dan inderdaad wordt aangehouden.
Hmmm, laatste post 4 november; het is nu 27 december. Begint de klad in het bloggen te komen of is er iets aan de hand?
Groeten,
Sjoerd
Hoi Sjoerd, die keer in Maastricht was toch wel anders. Toen wist ik dat ik iets deed wat niet mocht, maar deze keer was ik me van geen kwaad bewust. En om nou te liegen over die coca leaves … Had vast nog veel meer problemen gegeven als ze ze ontdekt hadden
Het bloggen is de laatste tijd idd een beetje in het slop gekomen. Ben te druk geweest met reizen en dingen doen, waardoor het er even niet van kwam. En in Indonesië had ik ook vrij weinig (en traag) Internet, wat ook niet echt bevorderend werkt. Ga het binnenkort goedmaken!
Groetjes, Peter